کاش میدانستی چه چیزی را انتخاب کردی و چه چیزی را نه. عشق حلال مرا پس زدی و عشق حرام دیگری را برگزیدی؛ عشق خالص و صادقانه مرا پس زدی و عشق از سر دلسوزی و ترحم دیگری را برگزیدی. من ترا به خاطر ویژگی های شخصیتی تو دوست داشتم، به خاطر همه آنچه امروز هستی نه به خاطر آن چه که بر سر تو رفته است و دلم برایت بسوزد! فردی بودم که میتوانست با همه وجودش مال تو باشد، و تو به سراغ کسی رفتی که هرگز مال تو نخواهد بود. کسی که برای اثبات خودت به او 4 سال است تقلا می کنی و سرانجام چه؟ او با شوی و فرزند خود خوش است و تو در تنهایی خود محکوم. من با آغوشی باز همه محبت و عشقم را نصیب تو ک

محکومم به یک زندگی اجباری به زیستن در این دنیای تلخ خدایا من سهمم را از دنیایت نمی خواهم نه این که ناشکر باشم نه، دنیای تو برای من جایی ندارد.. من اضافی نیستم... من فقط کمی بد کرده ام به خودم.. من به کسی از آدم هایت بد نکردم من فقط در حق خودم و خودت جفا کردم، انصاف است به وسیله آدم هایت از من انتقام می گیری این گونه؟ این طور مرا عذاب می دهی؟ خدایا من تنهاترین آدم روی زمین، و تو قادرترین مطلق و متعال... می شود مرا نجات دهی؟ مگر این بنده و عبد عاصی تو چه کرده است که حاضری این قدر زجر بکشد؟ مگر این عبد تو چه کرده که اینقدر تنهایی اش را به رخش می کشی و به سرش میزنی؟ م

خدایا التماست می کنم... چه کسی پیش تو عزیزتر است؟ چه کسی را دوست داری؟ چه میخواهی؟ من چه کنم؟ چه کنم خدا؟ چه کنم خدا؟ فقط مرگ مرا برسان... من چه کرده ام که این همه با آدم هایت مرا اذیت میکنی؟ مگر من همان آدمی نبودم که مهربانی ام را نثارشان کرده ام؟ باید جواب مهربانی من توهین باشد؟ جواب مهربانی چه کسی را با کنک می دهند؟ کدام مهربانی در کدام آیین، مهربانی را با زخم زبان، با نامهربانی، با خشم پاسخ می دهند؟ من چه کنم؟ چه کنم؟من چه کنم؟ چه کنم حالا که گشایشی نصیب من نمی کنی، حداقل مرگ مرا برسانی؟ مرگ که حق است... همه وعده های که داده ای برای خوبان است، نصیب من نم

من اضافی ام... ترا به مقربانت، به خوبانت. به هر کس که دوست داری... به بزرگی خودت.. به رحمی که به آدم ها کردم و جایش زخم زدند... به مهری که نثارشان کردم و عداوت ورزیدنت.. به حمایتی که ازشان کردم و طردم کردند... مرا از این دنیای اضافی پس بگیر...

خواهش می کم...من هیچی غیر از اشک ندارم...هیچ..

دوست دارم بیای دو کلوم بشینیم با هم حرف بزنیم خدا رو در رو! بهم بگو میشه بگی منظورت از مضطر چیه اضطرار بیشتر از من؟ مضطر بیشتر از من؟ مگه وعده ندادی أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ دیگه چطوری دادم بزنم این اصطرار رو؟ دیگه هیشکی نمیدونه ولی تو که میبینی... تو که شاهدی...